Dat was schrikken…

Als jonge jongen heb ik veel van de bossen rond Apeldoorn gezien. Enerzijds omdat ik acht jaar lang op de padvinderij zat, anderzijds omdat mijn ouders vaak in het weekend met ons erop uittrokken om mooie wandelingen te maken.

Vooral in de Kroondomeinen die bij Paleis Het Loo horen, hebben we veel gewandeld. Hier was de kans dat je wild tegenkwam erg groot. Ik hoor m’n zusje van drie in de buggy nog zeggen: “Ik zag paarden met stokken op hun hoofd”. Wij, haar grote broers en ouders, hadden niets gezien en geloofden haar dus niet. Toen we echter de bocht om kwamen, stonden we oog in oog met een roedel edelherten.

Ik zag paarden met stokken op hun hoofd

Het rotstuintje
Mijn vaders grote hobby was tuinieren en hij was in die tijd bezig met de aanleg van een rotstuintje. De nodige stenen voor dit rotstuintje waren al her en der verzameld, maar er ontbrak nog een grote eyecatcher.

Tijdens één van onze tochten in het voorjaar door de kroondomeinen, stuitten we op een grote zwerfkei. Dit was een prachtige roodkleurige zwerfkei en perfect als blikvanger voor het rotstuintje.

We hadden de kei een beetje rondom los gegraven en het bleek een nog groter exemplaar dan we in eerste instantie dachten. Met een vader en twee jongens van negen en elf, bleek de kei achteraf bijna niet te tillen. Tja hoe vervoer je zo’n zware kei diep uit het bos naar de auto op de parkeerplaats?

De oplossing bleek een step te zijn. Dus reden we op een zondagmiddag met de step in de auto naar de parkeerplaats aan de Aardhuisweg.  Het terugvinden van de plek waar we de kei gezien hadden, bleek lastiger dan gedacht, aangezien er in de tussentijd varens opgeschoten waren. Maar na enig zoeken vonden we de kei.

Oog in oog met een groot wild zwijn
Mijn broertje liep naar de kei toe en riep “Ik heb hem!”. Op dat moment echter schoot op twee meter afstand een grote wild zwijn overeind tussen de varens. We stonden aan de grond genageld. Gelukkig was het zwijn zelf ook geschrokken en zette het op een lopen. Wederom werd bevestigd dat er genoeg wild in de bossen op de Veluwe rondloopt.

We hebben de kei uiteindelijk  op het stepje weten te krijgen en met moeite achter in de auto getild. De kei maakt nog steeds (ruim 40 jaar later) deel uit van de tuin van mijn ouders.

Goede afloop
Pas geleden kwam het gesprek van de kei en het zwijn nog weer ter sprake en gaf mijn broer(tje) aan dat hij toen toch wel heel erg geschrokken was. We hebben van dit avontuur in elk geval wel geleerd dat je beter op de paden kunt blijven. Nu is het goed afgelopen, maar als het een zwijn met jongen geweest was, had het ons ook makkelijk aan kunnen vallen.

Reacties

Goed verhaal?

Volg André Licht

Lees unieke verhalen, boek exclusieve excursies en deel je ervaringen op Het beste van de Veluwe

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram