Graan als voer voor de kippen

Wat is het hier toch mooi!

Op een mooie warme zomeravond besluiten we na de koffie nog even bij het koren te gaan kijken. We slaan het smalle zandpad in dat ons voert naar de akkertjes die verscholen liggen in een prachtig natuurgebied. Sinds een paar jaar pachten we deze grond om er biologische tarwe en gerst op te verbouwen.

De graankorrels gaan na het dorsen naar de drogerij waarna we ze voeren aan onze kippen. Het stro dat overblijft, gaat naar een biologische melkveehouder.

Mijn man vindt het werken op het land een welkome afwisseling naast het verzorgen van onze biologische kippen. In de lente, als de kippenmest op het land is uitgereden, begint het feest voor hem. Eerst wordt de groenbemester met de cultivator ondergewerkt. Een groenbemester is een gewas dat je teelt om de bodem te verbeteren. Het werkt als een natuurlijke meststof.

Daarna is hij wel een poosje zoet met ploegen van de 18 hectare bouwland. Vervolgens komt de loonwerker om het graan te zaaien. Zodra het graan boven de grond komt, komt de loonwerker regelmatig langs met de wiedegg om het onkruid op een milieuvriendelijke wijze te bestrijden. Als het graan eenmaal begint te groeien, is het afwachten wat voor zomer we krijgen en hoe de oogst straks zal worden.

Inmiddels zijn we via wat smalle bospaadjes aangekomen bij de korenvelden.

Een libelle vliegt sierlijk over het koren, een haas zoekt met grote sprongen een veilig heenkomen. “Het duurt nog wel een paar weken voordat we kunnen dorsen”, zegt mijn man die inmiddels een aar geplukt heeft en van dichtbij bekijkt. Waar het koren volop zon krijgt, begint het al mooi goudbruin te kleuren. Onder de bomen is het nog groen.

We lopen naar een volgend perceel. We moeten dwars door een weiland  met schapen die wel nieuwsgierig kijken, maar rustig blijven liggen. Het perceel staat er mooi bij.

Opeens wijst mijn man met zijn hand en fluistert: Zie je dat? Er staat een ree midden in het veld!

Je ziet net oren boven het koren uitkomen. Helaas is het al te schemerig om een foto te maken. Ik vraag mijn man of we ook nog even bij de bloemenrand gaan kijken, aan de andere kant van het bos. En dat doen we. We lopen het bospad af en genieten ondertussen van alles wat er te zien is.

Wordt vervolgd…

Reacties

Goed verhaal?

Volg Marja de Vries

Lees unieke verhalen, boek exclusieve excursies en deel je ervaringen op Het beste van de Veluwe

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram