Het bos van de dansende bomen

Met volle maan hoor je de klokken nog steeds luiden en de arme monniken kermen

Het Speulder- en Sprielderbos, gelegen tussen Garderen en Putten heet in de volksmond ‘het bos van de dansende bomen’ en die naam intrigeerde me al jaren. In gedachten zag ik de bomen ’s nachts de takken verstrengelen en walsen op mooie muziek of lekker uit hun tak gaan op hip hop. Ja, ik heb een grote fantasie! Dus maar eens gegoogled hoe één van de oudste bossen van Nederland aan deze naam gekomen is. Het blijkt dat het Speulderbos een soort oerwoud is met kromme en in wonderlijke bochten gegroeide bomen en doordat bij nevel de stammen lijken te bewegen, heeft het deze bijnaam gekregen.

In dit bos mag de natuur zijn gang gaan en dat zie je. Omgevallen bomen blijven liggen en krijgen een prachtige donslaag van mos, er staan statige sparren, knoestige eiken, varens en in de herfst uiteraard tal van paddenstoelen. Hierdoor is het een waar paradijs voor diverse vogels, wilde zwijnen, herten en zelfs dassen!  En niet alleen de nevel, ook het zonlicht dat door de bomen schijnt, geeft het bos een bijzonder aanzien. Het bos herbergt naast diverse grafheuvels ook een bijzondere plek; het Solse Gat. Over het Solse Gat gaan diverse spannende volksverhalen. De spannendste is toch wel die van het Klooster waar monniken woonden die hun ziel aan de duivel verkochten. Hiervoor werden ze gestraft. In een woeste kerstnacht, vol met donder en bliksem, zonk het klooster weg in de aarde en bleef er een slechts een groot gat over. Alleen de statige toegangsweg zou nog aan het klooster herinneren. Met volle maan hoor je de klokken nog steeds luiden en de arme monniken kermen. Of dat waar is? Ik heb het nooit onderzocht, zo’n held ben nou ook weer niet.

Woodcarvers hebben een aantal jaren geleden in afgestorven beukenbomen insecten, zoals de doodgraver, de duizendpoot en het vliegend hert uitgehakt, als ode aan de ‘vuilnismannen en –vrouwen van het bos’.

Wat ik wel onderzocht heb is of er inderdaad reuzeninsecten in het bos zijn. Want hierover had ik namelijk gehoord. Vanaf Boshuis Drie, gelegen aan de Sprielderweg, ben ik het bos ingegaan om te speuren naar deze beesten en inderdaad, ze bestaan! Je moet wel goed kijken, want sommige zijn al aardig groen geworden en andere zitten weer hoog in de boom. Hoe deze insecten hier komen? Woodcarvers hebben een aantal jaren geleden in afgestorven beukenbomen insecten, zoals de doodgraver, de duizendpoot en het vliegend hert uitgehakt, als ode aan de ‘vuilnismannen en –vrouwen van het bos’. Mooi, dat deze insecten ook eens worden geëerd, want de meeste mensen vinden ze maar eng en vies, terwijl ze zich toch echt nuttig maken.

Zelf een wandeling maken door het bos van de ‘dansende bomen’, download dan hier de wandelroute (16km):
veluwegelderland.nl/reuzeninsecten-in-het-speulderbos-16-km

 

Reacties

Lees unieke verhalen, boek exclusieve excursies en deel je ervaringen op Het beste van de Veluwe

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram