Het marktplein in Apeldoorn en meer…

Ik ben met Catootje naar de botermarkt geweest… Iemand die dat zingt is niet naar een Apeldoornse markt geweest.

In Apeldoorn is namelijk geen botermarkt. Maar er is wel elke werkdag een andere markt ergens in de stad. En op sommige dagen zijn er zelfs twee markten!

Ik bespreek hier alleen de markt op het Marktplein in het Centrum. De andere markten van Apeldoorn staan op markten Apeldoorn.

Handelswaren 
De zaterdagmarkt in het centrum van Apeldoorn doet al jaren mee bij de strijd om de titel ‘Beste en Veiligste Markt van Nederland’. Enkele jaren achtereen behaalde ze de eerste plek. Het een grote markt en je komt er dan ook de meest uiteenlopende zaken tegen: aardappelen, groente, fruit, meerdere brood-, koek- en gebakkramen, een heuse Worstkoning, enkele viskramen (waaronder één met personeel in Spakenburger kleding), bloemen, planten, telefoonhoesjes en nog veel meer. Een gezellige markt om over te slenteren.

De Dwangarbeider
Helaas was het niet altijd zo gezellig op het Marktplein. Aan de kant van de Stationsstraat is op één van de pilaren van het Stadhuis het gedenk-beeldje ‘De Dwangarbeider’ aangebracht. In december 1944 werden 11.000 Apeldoornse mannen verzameld op het Marktplein. 4.500 van hen werden door de Duitsers geselecteerd om te gaan werken in werkkamp Reest. Treinen brachten deze mensen naar een voormalige dakpannenfabriek. Ze moesten in de omgeving van Reest tankgrachten graven.

Ondervoed, slecht gekleed was dit een hel voor de mannen. ’s Nachts leden ze bittere kou in de loodsen waarin ze werden ondergebracht. Die loodsen boden geen beschutting: er zat een dak boven, maar zijwanden waren niet aangebracht: de loodsen dienden om de dakpannen te laten drogen en dat gaat zonder die zijwanden beter. In maart 1945 werden ze bevrijdt door Schotten. Ondertussen waren al 245 mensen van ellende gestorven. Ze kwamen lichamelijk en geestelijk verzwakt terug in Apeldoorn. Het monument voor de dwangarbeiders heeft 60 jaar op zich laten wachten. Door inzet van een zoon van een vroegere dwangarbeider werd dit beeld geplaatst en kwam een herdenkingsboek uit. Het beeldje, gemaakt door Tirza Verrips geeft weer hoe de dwangarbeiders zich gevoeld moeten hebben. Onderdrukt, onderdanig aan de bezetter en opgesloten wordt weergegeven door het beeld.

Als we verder teruggaan in het verleden zien we dat de markt op het Raadhuisplein gehouden werd. Toen er nog een kerk was vonden boeren het handig als er op zondag een markt was.

De markt op het Raadhuisplein
Als we verder teruggaan in het verleden zien we dat de markt op het Raadhuisplein gehouden werd. Toen er nog een kerk was vonden boeren het handig als er op zondag een markt was. Dan konden ze na de dienst meteen de nodige inkopen doen. Maar er kwam verzet tegen deze ontheiliging van de dag des Heren. Daarom werd deze markt verplaatst naar de maandag.

In 1843 werd de kerk afgebroken: er was inmiddels een nieuwe kerk gebouwd aan de Loolaan. Toch werd al vrij snel het Raadhuisplein te klein voor de markt. Er moest een grotere markt komen. Daarom kocht de gemeente een stuk weiland aan de andere kant van het stadhuis aan en richtte daarop toen een marktplein in.

Rust voor de voetjes
Als de inkopen gedaan zijn kan er nog even na-gekletst worden of kunnen de voetjes even rust gegund worden. Op het Raadhuisplein zijn nu terrasjes waarop het goed toeven is: “even rust”.

En nee het klopt – een botermarkt kan niet bezocht worden in Apeldoorn, maar de markten zijn zeker een bezoekje waard!

Reacties

Goed verhaal?

Volg Jos Jansen of Lorkeers

Lees unieke verhalen, boek exclusieve excursies en deel je ervaringen op Het beste van de Veluwe

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram