Ondergronds op de Veluwe

Hoe overleeft een boom zonder CO2 en zonlicht?

Struinend door de bossen van Klein Boeschoten stuit ik op een grote modderpoel. De omgewoelde modder en de vele pootafdrukken vertellen mij dat hier regelmatig wilde zwijnen komen. Dan valt mijn oog op een bijzondere boom naast de poel. Nee, geen grote oude boom maar simpelweg een achtergebleven boomstronk, glad gepolijst door het vegen van de zwijnen. Toen de kettingzaag zweeg leek het over en uit voor deze spar. Maar dat pakte anders uit.

In plaats van dood te gaan en verteerd te worden door paddenstoelen en andere schimmels, is hij dichtgegroeid en groeit sindsdien elk jaar nog steeds een klein stukje. Maar hoe kan een spar zoveel jaar blijven leven zonder takken of naalden waarmee het CO2 en zonlicht kan omzetten in energie en bouwstenen?

Het antwoord op dit raadsel bevindt zich onder de grond. Wist je dat naaldbomen soms met de wortels aan elkaar vastgroeien? En onderling voedingsstoffen uitwisselen? Op deze manier kunnen zelfs hele netwerken ontstaan!

Blijkbaar overleeft deze afgezaagde boom dankzij de voedselhulp die hij ondergronds via de wortels van zijn buren ontvangt. Verwonderd sta ik dit verschijnsel verder te bestuderen. Is dit nou een typisch geval van geval van onbaatzuchtige naastenliefde? De boomstronk maakt per slot van rekening zelf geen takken of naalden en produceert dus zelf geen bouwstoffen.

Mijn dromen over de nobele eigenschappen van de natuur spatten wreed uiteen. De natuur blijkt keihard te zijn.

Thuis gekomen zoek ik het verder uit. Mijn dromen over de nobele eigenschappen van de natuur spatten wreed uiteen. De natuur blijkt keihard te zijn. Bomen blijken hun groei te reguleren door een hormoon dat auxine wordt genoemd. Dit hormoon zorgt voor groei in de top van een tak terwijl het tegelijkertijd de groei van andere lager gelegen scheuten remt. Nu de ‘top’ van deze boom weg is genomen wordt de groei van nieuwe scheuten waarschijnlijk door het auxine van zijn buren onderdrukt.

Het dichtgroeien van de stronk wordt toegestaan omdat de buren dit ook bij hun eigen beschadigde wortels of takken zouden toepassen. Het wortelgestel van de afgezaagde boom wordt echter vervolgens door de buren gebruikt voor hun eigen groei. Niks onbaatzuchtige burenhulp. Gewoon een kwestie waar het aloude spreekwoord weer eens van toepassing is:
‘De één zijn dood, is de ander zijn brood.’

Een illusie armer maar een wijsheid rijker besef ik het weer eens: Er valt nog heel wat te sparren over bomen? Of kun je nou bomen over sparren?

 

Reacties

Goed verhaal?

Volg Rogier Vogelzang

Lees unieke verhalen, boek exclusieve excursies en deel je ervaringen op Het beste van de Veluwe

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram

Blijf op de hoogte van de laatste gebeurtenissen op de Veluwe

Volg ons via Facebook en Instagram